به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «سیب و سوران»، شهرستان سیب و سوران در جنوب شرق سیستان و بلوچستان، شهر قلعه‌ها، زادگاه پلنگ ایرانی، کوه و دره و چشمه و تاریخ و صد البته حیات وحش را یکجا جمع کرده است.

شهرستان سیب و سوران در جنوب شرق سیستان و بلوچستان، شهرستانی جذاب برای تاریخ‌بینان و شگفت‌انگیز برای طبیعتگران، حدوداً ۶۰ هزار نفر جمعیت دارد، شمالش شهرستان خاش، جنوب، مرز کوچکی با پاکستان، شرق، سراوان و غربش شهرستان مهرستان یا همان زابلی است.

جاذبه‌های دیدنی، قلعه‌های سِب، کَنت و پَسکوه؛ تپّه‌ی شنی ریگ ملک، سنگ نگار‌های تاریخی درّه‌ی واستانه دهستان پسکوه و مجموعه‌ی طبیعتی بکر رشته کوه بیرک که شامل حیاط وحش از جمله زادگاه پلنگ ایرانی و انواع حیوانات اهلی و همچنین مناظر زیبای طبیعی کوه و آبشار‌های هشّانی، پورینکی، بن‌گر و غار‌های صداکی و درّه شیران است.

تپه شنی ریگ زرگران تپه‌ای مرتفع در دامنه کوه، یکی از جاذبه‌های دیدنی و گردشگری شهرستان سیب و سوران در ۱۰ کیلومتری شهر سوران، روستای آپاتان واقع شده و از جاذبه‌های بکر و طبیعی شهرستان است که هر ساله گردشگران زیادی را به خود جذب کرده است.

زهرا محمودی، گردشگر ۳۴ ساله که به همراه خانواده‌اش برای اولین‌بار از تپه شنی ریگ زرگران بازدید کرده، در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «سیب و سوران»، بیان کرد: اسم ریگ زرگران را خیلی شنیده بودم؛ بیشتر به خاطر همین داستان‌های جالب درباره بازگشت شن‌ها. تصمیم گرفتیم یک آخر هفته به این منطقه سفر کنیم و هم طبیعت بیرک را ببینیم، هم این تپه شنی متفاوت را.

وی ادامه داد: برای ما به‌عنوان گردشگر، این باورها بخشی از جذابیت سفر است. وقتی مردم محلی با داستان‌هایی مثل بازگشت شن‌ها یا مراقبت شدن تپه، آن را روایت می‌کنند، انگار با یک مکان زنده روبه‌رو هستی نه فقط یک تپه شنی.

این گردشگر عنوان کرد: قلعه سِب واقعاً چشمگیر بود. معماری‌اش آدم را می‌برد به چند قرن پیش. طبیعت رشته‌کوه بیرک هم فوق‌العاده بود؛ مخصوصاً آبشار هشّانی. این منطقه ظرفیت تبدیل‌شدن به یکی از مقاصد اصلی طبیعت‌گردی در جنوب شرق را دارد.

جاذبه‌های ناشناخته سیب و سوران گردشگران را شگفت‌زده می‌کند
عبدالسلام محمدی، رئیس میراث فرهنگی شهرستان سیب و سوران در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «سیب وسوران»، بیان کرد: اگر مقداری از این ریگ برداشته شود و به مکانی دیگر منتقل شود، پس از مدتی ریگ‌ها از محل جدید ناپدید و به محل اصلی بازگردانده می‌شود که این از باور‌های مردم منطقه است. اما مقدار اصلی ریگ تغییری نخواهد کرد و همین موضوع موجب شده تا داستان‌ها و باور‌های متفاوتی از تپه بر سرزبان‌ها بیافتد.رئیس میراث فرهنگی سیب و سوران ادامه داد: بنا بر نقل قول‌های متفاوت، از هر طرفی که باد بوزد، ریگ‌ها در تپه شنی جمع می‌شوند این تپه مرکز ثقل ماسه‌های روستای آپاتان است.

وی تصریح کرد: اکثر زرگران در گذشته برای ساخت گوشواره (در dorr) از ریگ این تپه استفاده می کردند به همین دلیل اسم این تپه شنی به ریگ زرگران معروف شده و اسم دو گوشواره محلی به نام‌های ریحت که تو پر است و نیاز به ریگ ندارد و کواپک یا (در dorr) که تو خالی بوده و از ریگ برای پر کردن آن استفاده کردند.

محمدی گفت: برخی اعتقادات نیز وجود دارد که ریگ زرگران زیارتگاه است و یا اجنه از آن مراقبت می‌کنند.

رئیس میراث فرهنگی سیب و سوران خاطرنشان کرد: این ریگ با باد و طوفان از بین نمی‌رود و بر روی لباس هم نمی‌چسبد، همچنین یک منطقه بکر برای گردشگران و نیز مکانی مناسب برای یک گردش عصرانه و بازی کودکان است.

شهرستان سیب و سوران، مجموعه‌ای از تاریخ، طبیعت و باورهای محلی را در خود جای داده است؛ سرزمینی که قلعه‌ها، کوه‌ها، دره‌ها، چشمه‌ها و زیستگاه پلنگ ایرانی در کنار روایت‌های مردمانش، چهره‌ای منحصربه‌فرد به آن بخشیده‌اند.

در این میان، تپه شنی ریگ زرگران نه‌تنها یک جاذبه طبیعی بکر، بلکه نمادی از هویت فرهنگی منطقه است؛ پدیده‌ای که ویژگی‌های خاص آن، از باور به بازگشت ماسه‌ها تا نقش تاریخی‌اش در ساخت زیورآلات محلی، روایت‌های متعددی را شکل داده و جذابیتش را دوچندان کرده است. سیب و سوران با چنین ظرفیت‌هایی، همچنان مقصدی پرکشش برای گردشگران طبیعت‌دوست و علاقه‌مندان به تاریخ و فرهنگ بومی باقی می‌ماند.

انتهای خبر/