وی افزود: تا زمانی که معاهده ترک مخاصمه با نظارت شورای امنیت به امضای طرفین نرسد، آتشبس ممکن است دوام زیادی نداشته باشد؛ بماند اینکه وقتی یکی از طرفین درگیر کشوری همچون آمریکا با همکاری رژیم صهیونیستی باشد که در عهدشکنی ید طولانی دارند، بر آتشبس حتی باوجود تعیین مدتزمان آتشبس نمیتوان بههیچوجه اطمینان داشت.
کارشناس مسائل سیاسی افزود: در خصوص وضعیت کنونی و درخواست آتشبس مطرح شده از سوی آمریکا باید به این نکته اذعان داشت که درخواست آتشبس و بازگشتن به مذاکره چندین بار از سوی رئیسجمهور آمریکا بهصورت عیان مطرح شده است و جمهوری اسلامی ایران هیچ تمایلی به آتشبس از خود نشان نداده است؛ ازاینرو درخواستکننده آتشبس نمیتواند ادعای پیروزی داشته باشد.
وی گفت: دومین نکته که مهمترین آن نیز است رد مفاد پیشنهادی آمریکا از سوی ایران و پذیرش شروط ذکر شده ایران از سوی آمریکا، دلیل بسیار محکمی برای تعیین قدرت برتر در این جنگ است چرا که پذیرفتن مفاد و شروط ایران که در پاسخ به درخواستهای مکرر آمریکا ارائه شده بود، نشانه ضعف و استیصال طرف مقابل است.
ایران تعیینکننده پایان نبرد در میدان جنگ
اربابی تاکید کرد: نکته دیگر اینکه ایران نه آغازگر جنگ بوده و نه تمایلی به آن نشان داده؛ اما همانگونه که بارها اعلام کرده در صورت تحمیل جنگ، پایان آن را خود رقم خواهد زد و برای آن شروط مشخصی را مطرح کرده است؛ ازاینرو این موضع نمیتواند نشانه ضعف بلکه داشتن قدرت و توانایی مدیریت و کنترل میدان است. بااینوجود بنا بر درخواستهای مکرر کشورهای همسایه، دوست و برادر و به جهت فرونشاندن آتش و تأکید بر تنبیه طرف متخاصم و تعهد جبران خسارات مادی از سوی کشور متجاوز، در نهایت با آتشبس موقت موافقت نمود که این امر نیز دلیل دیگر بر توانمندی و پیروزی ایران است.
وی ادامه داد: علاوه بر این موارد، کشور متخاصم در ابتدا و طول این جنگ ادعاهایی مطرح کرده از جمله اینکه توان نظامی ایران را نابود کرده است؛ اما بر خلاف این ادعا نهتنها درخواست آتشبس کرده است؛ بلکه حتی شروط ایران را نیز پذیرفته است؛ ازاینرو نمیتوان هم ادعای پیروزی داشت و هم برای برقراری آتشبس تن به همه مفاد طرف مقابل داد.
تغییر موازنه قدرت با مقاومت و ایستادگی
کارشناس مسائل سیاسی تصریح کرد: بهطورکلی در مذاکراتی که پس از یک جنگ و در زمان آتشبس موقت صورت میگیرد کشور پیروز شروط ترک مخاصمه و تعهدات طرفین را تعیین میکند. در واقع پذیرش چارچوب یا طرح اولیه توسط درخواستکننده آتشبس، از منظر علوم سیاسی و نظامی به معنی تسلیمشدن است. به این معنی که کشور پیروز برای طرف شکستخورده شروطی تعیین میکند و مذاکرات پس از آن نیز بر مبنای همین شروط ادامه مییابد و در صورت برآوردهشدن این شروط از سوی طرف بازنده، طرف پیروز با پایان جنگ و ترک مخاصمه موافقت میکند.
وی افزود: هیچ کشور و یا طرف درگیر، نمیتواند چهارچوب مذاکرات و شروط طرف مقابل را بپذیرد و همزمان ادعای پیروزی کند، بهعلاوه آنکه این شروط و چارچوب مذاکرات دقیقاً بر مبنای منافع ملی کشور پیروز یعنی ایران و مغایر با اهداف تعیین شده کشورهای متخاصم باشد و علاوهبرآن هیچیک از اهداف کشورهای آغازگر جنگ نیز محقق نشده باشد.
اربابی خاطرنشان کرد: عمدتاً در جنگهایی که در طول تاریخ صورتگرفته، طرف بازنده تسلیم خواستههای کشور پیروز نبرد میشود و توان و ظرفیتی برای به چالش کشاندن مذاکرات ندارد؛ اما در خصوص وضعیت فعلی باید بااحتیاط زیادی روند مذاکرات پیگیری شود و این مذاکرات به معنای اتمام کار نیست چرا که قبول و پذیرش این شکست برای آمریکا و متحدانش که ادعای ابرقدرتی داشتند بسیار سخت و پرهزینه است؛ ازاینرو در تمام این مدت تلاش خواهند کرد که از هر روزنه و فرصتی برای کاستن از عواقب سنگین آن استفاده کنند و قطعاً در این مدت به هر دسیسه و ترفندی دست خواهند زد که تا حد ممکن در روایت این جنگ و شکست خود تردیدهایی به وجود آورند.
وی افزود: هم مسئولین و هم ملت رشید ایران تا پایان قطعی این نبرد میبایست علاوه بر حفظ وحدت و هوشیاری کامل همچنان در صحنه حضور داشته باشند. حمایت مردم از مسئولین و نمایندگان کشور در این مذاکرات میتواند از برخی خطرات و تهدیدات احتمالی پیشگیری کند و بر توان تیم مذاکرهکننده و همچنین نیروهای رشید و شجاع نظامی و دفاعی بیفزاید.
اربابی در پایان گفت: این جنگ و مقاومت دلیرانه ملت ایران دستاوردهای بسیار با ارزشی دارد که از جمله آنها تثبیت و تأیید قدرت منطقهای و بینالمللی ایران، اعاده حقوق ملت و کشور از چنگال ابرقدرتهای جهانی، اثبات جایگاه سیاسی، نظامی، ژئوپلیتیک و غیره ایران در سطح منطقه و جهان، تأثیر جایگاه ایران بر معادلات سیاسی منطقه و جهان، تغییر معادلات قدرت در منطقه و جهان، تقویت و تبلور ایمان و ارادهمحور مقاومت و توسعه و گسترش آن در جهان، جایگاه اقتصادی جدید ایران در منطقه و جهان و تحولات چشمگیر در روابط بینالملل و نظم نوین جهانی تنها بخشی از این دستاوردها هستند.
انتهای خبر /
