یحیی فیروزی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «سیب و سوران»، بیان کرد: سالها مفهوم حجاب در قالبهای کلیشهای توضیح داده شده و همین موضوع باعث شده بخشی از نسل جدید نتواند با آن ارتباط بگیرد. اگر حجاب تنها به عنوان یک دستور یا الزام معرفی شود، طبیعی است که برای مخاطب امروزی قانعکننده نباشد؛ در حالی که میتوان آن را از زاویهای عمیقتر فهم کرد.
فیروزی افزود: حجاب در چنین شرایطی میتواند معنایی متفاوت پیدا کند. پوشیدگی برای بسیاری از زنان نوعی اعلام استقلال از این چرخه دائمی نمایش است؛ پیامی آرام اما روشن که میگوید هویت انسان فراتر از ظاهری است که در نگاه اول دیده میشود.
فعال فرهنگی نیمروز در ادامه گفت: پوشش در واقع نوعی زبان خاموش است. هر نوع پوشش، ناخواسته پیامی درباره نگاه انسان به خود و جهان اطرافش منتقل میکند. حجاب اگر با آگاهی انتخاب شود، نشانه نوعی مرزبندی محترمانه است؛ مرزی که به دیگران یادآوری میکند همه ابعاد وجود انسان در معرض نگاه عمومی قرار نمیگیرد.
حریم، بخش فراموششده کرامت انسانی
این فعال فرهنگی با اشاره به مفهوم حریم در فرهنگ انسانی عنوان کرد: هر امر ارزشمندی برای حفظ معنا و اصالت خود به نوعی حریم نیاز دارد. همانطور که بسیاری از ارزشهای انسانی در فضایی آرام و محترمانه رشد میکنند، شخصیت انسان نیز در فضایی که از نگاههای سطحی فاصله دارد بهتر امکان بروز پیدا میکند.
وی مطرح کرد: اگر حجاب صرفاً به ظاهر محدود شود، از فلسفه اصلی خود فاصله میگیرد. آنچه به حجاب معنا میدهد آگاهی، انتخاب و درک کرامت انسانی است. در چنین نگاهی، پوشش نه نفی زیبایی بلکه تعریف دوباره آن است؛ زیباییای که در وقار، آرامش و استقلال شخصیت جلوه میکند.
فیروزی در پایان تأکید کرد: گفتگو درباره حجاب در حقیقت گفتگو درباره نوع حضور انسان در جهان است. جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز دارد درباره کرامت انسانی و نحوه دیده شدن انسانها تأمل کند و در این میان حجاب میتواند برای برخی زنان پاسخی آگاهانه به این پرسش باشد.
انتهای خبر/
